Ένα αφηρημένο παρόν
κυλά στα
φλεβοτομημένα χνάρια
αποστρέφοντας
ενδόμυχα
τις ακινησίες
του αμαρτήματος
της σάρκας.
Μη δυνάμενο
να ισορροπήσει
μεταξύ σφύρας και άκμονος.
Κόβει τους κάβους
της σιωπής
λύνει τα σχοινιά
των στεναγμών
αφήνοντας να ξεθωριάζουν
απροστάτευτες
οι μνήμες.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου